ฟาร์มเกษตรดำเนินกิจการตั้งแต่ พ.ศ. 2551 (2008) ตั้งกระทู้
ขนาดตัวอักษร

บทที่ 3 · ช่วงที่ 1 ก่อนปลูก

พันธุ์สับปะรด: ปัตตาเวีย นางแล ตราดสีทอง สวี ภูเก็ต อินทรชิต เปรียบเทียบขนาดผลและความหวาน

พันธุ์สับปะรดที่ปลูกในไทยแบ่งเป็นกี่กลุ่ม ปัตตาเวียกับตราดสีทองต่างกันอย่างไร น้ำหนักผล ความหวาน และจำนวนวันจากบังคับดอกถึงเก็บเกี่ยวของแต่ละพันธุ์

ทำเมื่อไหร่: ก่อนซื้อหน่อพันธุ์ ปรับปรุงล่าสุด · ตรวจแหล่งอ้างอิง · ดูแหล่งอ้างอิง

สรุปสั้น

  • สับปะรดที่ปลูกในไทยแบ่งเป็น 3 กลุ่ม: Smooth Cayenne (ปัตตาเวีย นางแล) Queen (ตราดสีทอง ภูเก็ต สวี) และ Spanish (อินทรชิต) [1]
  • ปัตตาเวียผลใหญ่สุด (เฉลี่ย 1.75 กก.) ส่วนกลุ่ม Queen ผลเล็กกว่า (0.94–1.07 กก.) แต่หวานกว่าและบังคับดอกถึงเก็บเกี่ยวเร็วกว่า [1]
  • ปัตตาเวียอ่อนแอต่อไวรัสโรคเหี่ยวที่สุด ส่วนกลุ่มอื่นไม่ค่อยแสดงอาการ [1]

สามกลุ่มพันธุ์

กลุ่มพันธุ์ในไทยลักษณะผลใช้ประโยชน์
Smooth Cayenneปัตตาเวีย นางแล ลักกะตาผลใหญ่ 1.0–2.5 กก. ทรงกระบอก เนื้อเหลือง มีเยื่อใย รสหวานอมเปรี้ยวส่งโรงงานกระป๋องและกินสด [1]
Queenตราดสีทอง ภูเก็ต สวี ปัตตานี สิงคโปร์ปัตตาเวียต้นและผลเล็กกว่า ราว 1.0 กก. ตาค่อนข้างนูน เปลือกหนา เนื้อสีเหลืองเข้มและกรอบ หวาน เยื่อใยน้อย กลิ่นหอม แกนผลอ่อนนุ่มกินสด [1]
Spanishอินทรชิตแดง อินทรชิตขาวผลกลม 1.0–1.5 กก. ตานูน เนื้อเหลืองจาง เยื่อใยมาก รสเปรี้ยวปัจจุบันปลูกน้อยมาก [1]
เอกสารการจัดการการผลิตสับปะรดคุณภาพ กรมวิชาการเกษตร [1]

เปรียบเทียบพันธุ์ที่ปลูกจริง

พันธุ์น้ำหนักผล (กรัม)ความหวาน SS (%)กรด (%)บังคับดอกถึงเก็บเกี่ยว (วัน)
ปัตตาเวีย1,75414.80.74178
นางแล1,53316.50.52178
ตราดสีทอง1,07117.40.65146
สวี94316.20.64148
ภูเก็ต1,02516.30.65143
อินทรชิตแดง1,13610.80.27162
อินทรชิตขาว1,09110.20.67166
ผลการเปรียบเทียบพันธุ์ของสมบัติและคณะ (2539) ที่อ้างในคู่มือกรมวิชาการเกษตร [1] จำนวนวันเป็นค่าที่วัดในงานทดลองนั้น เก็บเกี่ยวจริงให้ดูสีเปลือก (บท เก็บเกี่ยวสับปะรดและดัชนีความสุก)

พันธุ์สำคัญ

  • ปัตตาเวีย ใบสีเขียวเข้มและมีสีม่วงแดงอมน้ำตาลปนอยู่บริเวณกลางใบ ผลใหญ่และหนักกว่าพันธุ์อื่น ใช้ในอุตสาหกรรมกระป๋อง และมีคุณสมบัติเหมาะกับบริโภคสดด้วย [1] เป็นพันธุ์ที่อ่อนแอต่อไวรัสโรคเหี่ยวมากที่สุด (บท โรคเหี่ยวและเพลี้ยแป้ง)
  • นางแล กลุ่ม Smooth Cayenne นำเข้าจากสิงคโปร์ราวปี พ.ศ. 2480 ปลูกครั้งแรกที่ ต.นางแล อ.เมือง จ.เชียงราย เนื้อเหลืองน้ำผึ้ง [1]
  • ตราดสีทอง กลุ่ม Queen พันธุ์ท้องถิ่นของจังหวัดตราด เหมาะสำหรับบริโภคสดเท่านั้น [1]
  • ภูเก็ต พันธุ์ท้องถิ่นของจังหวัดภูเก็ต (เชียงรายเรียกพันธุ์ภูแล) สีเปลือกเมื่อสุกแก่มีสีเหลืองปนส้มเข้ม เนื้อกรอบและมีกลิ่นหอม [1]
  • สวี กลุ่ม Queen ลักษณะคล้ายภูเก็ต ผลทรงกระบอกแต่สั้นกว่า ตาผลจะเล็กและค่อนข้างนูน การตรวจไอโซไซม์พบว่าสายพันธุ์ภูเก็ตและสวีมีแนวโน้มเป็นสายพันธุ์เดียวกัน [1]
  • MD2 พัฒนาที่ฮาวายตั้งแต่ปี 1972 ปลูกแพร่หลายในหลายประเทศ ส่วนมากเป็นสับปะรดผลสด เนื้อเหลืองสม่ำเสมอ หนามน้อย ให้ผลผลิตเร็ว วิตามินซีสูง อายุการเก็บรักษานาน ก้านผลสั้น รูปทรงผลเป็นสี่เหลี่ยม [1]

ที่มาของหน่อพันธุ์สำคัญกว่าชื่อพันธุ์: หน่อจากแปลงที่เป็นโรคเหี่ยวจะพาโรคไปด้วย (บท ต้นพันธุ์ปลอดโรคเหี่ยว)

แหล่งอ้างอิง

  1. ทวีศักดิ์ แสงอุดม (เรียบเรียง), สถาบันวิจัยพืชสวน กรมวิชาการเกษตร (กันยายน 2560). การจัดการการผลิตสับปะรดคุณภาพ พิมพ์ครั้งที่ 1. doa.go.th ↗