ไอเอส แตงกวาใบไหม้ โรคราน้ำค้าง โรคเชื้อรา ในพืชตระกูลแตง
โรคราน้ำค้าง (เชื้อรา Pseudoperonospora cubensis)”
ชนิดพืชที่อาจเกิดผลกระทบ : พืชตระกูลแตง เช่น แตงกวา แตงร้าน แตงโม แตงไทย เมล่อน แคนตาลูป ซูกินี ฟักทอง ฟักเขียว ฟักแม้ว มะระจีน และบวบ
ระยะการเจริญเติบโตของพืช : ทุกระยะการเจริญเติบโต
ปัญหาที่ควรระวัง : โรคราน้ำค้าง (เชื้อรา Pseudoperonospora cubensis)
ข้อสังเกตลักษณะ/อาการที่อาจพบจาก โรคราน้ำค้างในพืชตระกูลแตง แตงกวา
มักพบอาการของโรคบนใบทีอยู่บริเวณด้านล่างของต้นก่อน แล้วขยายลุกลามไปยังใบที่อยู่ด้านบน อาการเริ่มแรก บนใบปรากฏแผลฉ่ำน้ำ ต่อมาแผลจะขยายตามกรอบของเส้นใบย่อย ทำให้เห็นแผลเป็นรูปเหลี่ยมเล็กๆ ต่อมาแผลเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ในตอนเช้าที่สภาพอากาศมีความชื้นสูงจะพบเส้นใยของเชื้อรา ลักษณะเป็นขุยสีขาวถึงเทา ตรงแผลบริเวณด้านใต้ใบ แผลจะขยายติดต่อกัน เป็นแผลขนาดใหญ่เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้มหรือเทาดำ หากอาการรุนแรงจะทำให้ใบเหลืองและแห้งตายทั้งต้น พืชที่เป็นโรคจะติดผลน้อย ผลมีขนาดเล็ก คุณภาพของผลจะลดลง หากเป็นโรคในระยะมีผลอ่อน จะทำให้ผลลีบเล็ก และบิดเบี้ยว
แนวทางป้องกัน/แก้ไข โรคราน้ำค้าง ในพืชตระกูลแตง
ใช้เมล็ดพันธุ์ที่มีคุณภาพดีและปราศจากโรค
ก่อนปลูกควรแช่เมล็ดพันธุ์ในน้ำอุ่น 50 องศาเซลเซียส ผสม ไอเอส ในอัตราส่วน 15-20 ซีซี ต่อน้ำ 20ลิตร แช่นาน 20 – 30 นาที
ไม่ปลูกพืชแน่นเกินไป เพราะจะทำให้มีความชื้นสูง
หมั่นกำจัดวัชพืช เพื่อให้มีการถ่ายเทอากาศในแปลงได้ดี และทำลายแหล่งอาศัยของแมลงศัตรูพืช
กำจัดเพลี้ย และแมลงศัตรูพืช ซึ่งอาจเป็นตัวแพร่เชื้อราสาเหตุโรค โดยการจับทำลาย หรือพ่นด้วย ไอเอส ในอัตราส่วน 50 ซีซี ต่อน้ำ 20ลิตร
หมั่นตรวจแปลงปลูกอย่างสม่ำเสมอ เมื่อพบโรคเริ่มระบาดพ่นด้วย ไอเอส สารอินทรีย์ ป้องกันและกำจัดโรคพืช ที่มีสาเหตุจากเชื้อรา ในอัตราส่วน 50ซีซี ต่อน้ำ 20ลิตร ทุก 5-7 วัน
แปลงที่เป็นโรค ควรหลีกเลี่ยงการให้น้ำในตอนเย็น
แปลงที่เป็นโรค หลังจากเก็บเกี่ยวผลผลิตแล้ว ให้เก็บซากพืชไปเผาทำลายนอกแปลงปลูก และไม่ปลูกพืชกระกูลแตงซ้ำ ควรปลูกพืชชนิดอื่นหมุนเวียน
ไอเอส สารอินทรีย์ ป้องกันกำจัดโรคพืช ที่มีสาเหตุจากเชื้อรา
ชนิดพืชที่อาจเกิดผลกระทบ : พืชตระกูลแตง เช่น แตงกวา แตงร้าน แตงโม แตงไทย เมล่อน แคนตาลูป ซูกินี ฟักทอง ฟักเขียว ฟักแม้ว มะระจีน และบวบ
ระยะการเจริญเติบโตของพืช : ทุกระยะการเจริญเติบโต
ปัญหาที่ควรระวัง : โรคราน้ำค้าง (เชื้อรา Pseudoperonospora cubensis)
ข้อสังเกตลักษณะ/อาการที่อาจพบจาก โรคราน้ำค้างในพืชตระกูลแตง แตงกวา
มักพบอาการของโรคบนใบทีอยู่บริเวณด้านล่างของต้นก่อน แล้วขยายลุกลามไปยังใบที่อยู่ด้านบน อาการเริ่มแรก บนใบปรากฏแผลฉ่ำน้ำ ต่อมาแผลจะขยายตามกรอบของเส้นใบย่อย ทำให้เห็นแผลเป็นรูปเหลี่ยมเล็กๆ ต่อมาแผลเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ในตอนเช้าที่สภาพอากาศมีความชื้นสูงจะพบเส้นใยของเชื้อรา ลักษณะเป็นขุยสีขาวถึงเทา ตรงแผลบริเวณด้านใต้ใบ แผลจะขยายติดต่อกัน เป็นแผลขนาดใหญ่เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้มหรือเทาดำ หากอาการรุนแรงจะทำให้ใบเหลืองและแห้งตายทั้งต้น พืชที่เป็นโรคจะติดผลน้อย ผลมีขนาดเล็ก คุณภาพของผลจะลดลง หากเป็นโรคในระยะมีผลอ่อน จะทำให้ผลลีบเล็ก และบิดเบี้ยว
แนวทางป้องกัน/แก้ไข โรคราน้ำค้าง ในพืชตระกูลแตง
ใช้เมล็ดพันธุ์ที่มีคุณภาพดีและปราศจากโรค
ก่อนปลูกควรแช่เมล็ดพันธุ์ในน้ำอุ่น 50 องศาเซลเซียส ผสม ไอเอส ในอัตราส่วน 15-20 ซีซี ต่อน้ำ 20ลิตร แช่นาน 20 – 30 นาที
ไม่ปลูกพืชแน่นเกินไป เพราะจะทำให้มีความชื้นสูง
หมั่นกำจัดวัชพืช เพื่อให้มีการถ่ายเทอากาศในแปลงได้ดี และทำลายแหล่งอาศัยของแมลงศัตรูพืช
กำจัดเพลี้ย และแมลงศัตรูพืช ซึ่งอาจเป็นตัวแพร่เชื้อราสาเหตุโรค โดยการจับทำลาย หรือพ่นด้วย ไอเอส ในอัตราส่วน 50 ซีซี ต่อน้ำ 20ลิตร
หมั่นตรวจแปลงปลูกอย่างสม่ำเสมอ เมื่อพบโรคเริ่มระบาดพ่นด้วย ไอเอส สารอินทรีย์ ป้องกันและกำจัดโรคพืช ที่มีสาเหตุจากเชื้อรา ในอัตราส่วน 50ซีซี ต่อน้ำ 20ลิตร ทุก 5-7 วัน
แปลงที่เป็นโรค ควรหลีกเลี่ยงการให้น้ำในตอนเย็น
แปลงที่เป็นโรค หลังจากเก็บเกี่ยวผลผลิตแล้ว ให้เก็บซากพืชไปเผาทำลายนอกแปลงปลูก และไม่ปลูกพืชกระกูลแตงซ้ำ ควรปลูกพืชชนิดอื่นหมุนเวียน
ไอเอส สารอินทรีย์ ป้องกันกำจัดโรคพืช ที่มีสาเหตุจากเชื้อรา
แจ้งผู้ดูแล
กระทู้นี้ย้ายมาจากเว็บบอร์ด farmkaset.org เดิม (พ.ศ. 2564) ข้อมูลบางอย่างอาจล้าสมัย ช่วยกันอัปเดตได้ในคำตอบ
ยังไม่มีคำตอบ
กระทู้นี้ยังรอคำตอบแรกอยู่ ถ้าคุณเคยเจอเรื่องนี้ หรือมีประสบการณ์ ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยครับ